اخبار برگزیده

19 آوریل 2019

“اینتر؟ باشگاهی بزرگ و مقصدی جذاب برای تاگلیافیکو”

19 آوریل 2019

بزودی آغاز مذاکرات اینتر و رم برای پلگرینی؛ ورود رادو به معامله؟

19 آوریل 2019

“شاید در تابستان بتوانم راهی اینتر شوم”

برترین گلزنان لیگ

پیاتک

جنوا

9 گل

ایموبیله

لاتزیو

8 گل

رونالدو

یوونتوس

8 گل

ایکاردی

اینتر

7 گل

مرتنس

ناپولی

7 گل

اینسینیه

ناپولی

7 گل

دفرل

سمپدوریا

6 گل

پاوولتی

کالیاری

6 گل

کاپوتو

امپولی

6 گل

هیگوایین

میلان

5 گل

گومز

آتالانتا

3 گل

بواتنگ

ساسولو

3 گل

ورود کاربران

پسورد را فراموش کرده اید?

نظرسنجی

یادداشت هفته بیست و دوم ؛ کابوس بی انتها؟

پس از تراژدی در کوپا ایتالیا و در برابر لاتزیو، که با حذف دردناک نراتزوری در ضربات پنالتی همراه بود، پیش بینی بازی سردرگم و دشوار شاگردان اسپالتی در دیدار این هفته مقابل بلونیا را کار آسانی می کرد. اینتر در هفته های اخیر، بسیار شکننده و بدون اعتماد بنفس ظاهر شده است. تعدد فرصت سوزی توسط بازیکنان، موجب پررنگ تر شدن فرضیه ی کم کاری و عدم تعهد صد در صدی به پیراهن تیم را بالا برده است.
اسپالتی همانند همیشه، اولین و اصلی ترین سوژه ی نقد هواداران و مطبوعات است. تیم اسپالتی فاقد تاکتیک و کیفیت معینی برای فرار از این بحران بوده است. هر چند عامل اصلی افت هفته های اخیر اینتر را می توان در دلایل دیگری جستجو کرد. دیدار برابر بلونیایِ میهایلوویچ، یکی از مهم ترین مشکلات ناخواسته ی اسپالتی را نمایان کرد. پس از چندین روز کشمکش رسانه ای بر سر انتقال ایوان پریسیچ، دیدن بازیکن کروات در ترکیب اصلی تیم و حمایت های اسپالتی از او در روز های اخیر، جالب توجه بود.
آیا حضور پریسیچ در ترکیب تیم حاصل یک انتخاب بود؟ با یاد آوری دوران مربیگری لوچیانو در رم و اختلافات با خدای شهر فرانچسکو توتی و نیمکت نشین کردن این بازیکن، جواب به این سوال را برای شخص من دشوار می کند.
پولیتانو با توهین به داور در دیدار هفته ی قبل از همراهی تیم محروم بود و کیتا بالده چند ماه به دلیل مصدومیت از ترکیب اصلی دور خواهد بود. در این شرایط و با توجه به افت کاملا محسوس خط هافبک تیم، چاره ای جز استفاده از تنها هافبک کناری پر حاشیه ی تیم و حمایت از او وجود ندارد. کیفیت بازیکنان اینتر در سال های اخیر، مربیان مختلف را وادار به حمایت از نمایش های بعضا پر اشتباه تیم کرده است.
بسیاری از پست های تیم، پس از صرف هزینه و زمان هماهنگی، همچنان خالی از بازیکنان با کیفیت است. سرمربی تیم با وجود استفاده از سیستم پایه ی ۴-۲-۳-۱ که وابستگی زیادی به هافبک مناسب در پست ده دارد، هنوز حتی یک بازیکن تخصصی و کار آمد برای این پست در اختیار نداشته است. شاید استفاده از فرصت نقل و انتقالاتی تابستان و خرید ناینگولان، بزرگ ترین اشتباه اسپالتی در اینتر بوده است. البته که در روز های ابتدائی ورود نینجا، بد بین ترین هوادار تیم عملکردی شبیه به نمایش های اخیر هافبک بلژیکی را پیش بینی نمی کرد.
ناینگولان با ظاهری سرد و سنگین، به هیچ وجه لیاقت حضور در ترکیب اصلی تیم را نداشته است. اما کمبود بازیکن در تیم، همواره اسپالتی را از انتخاب، به سمت اجبار پیش برده است. قطعا شرایط در این پست تا پایان فصل تغییری نخواهد کرد. پس سرمربی باید به بازیکنی که سال ها در سری آ درخشیده است، فرصت های متعدد برای احیای شرایط بحرانی خود را بدهد. حتی اگر در نهایت بی حاصل باشد.
نوشتن از بازی دیشب، تکرار مکررات صحبت ها در هفته های اخیر است. سانتر های پر تعداد از کانال های کناری و البته، توانایی هدر دادن موقعیت های تک به تک و گل خالی توسط بازیکنان بزرگ تیم، داستان تکراری این هفته های تیم است.
در دیدار دیشب، هافبک های مرکزی تیم از اصلی ترین وظایف خود غافل بودند. برزوویچ و وسینو همچنان مشکل هفته های ابتدائی در پوشش فضای جلوی مدافعین را دارند. علاوه بر این، تحرک و کارایی این زوج در دریافت توپ از خط دفاعی و موقعیت سازی هم بی حاصل بوده است. اینتر در تمام دو سال اخیر جز در یک مقطع، کاملا وابسته به خلق موقعیت توسط هافبک های کناری خود بوده است. چون ضعف بازیکنان مرکزی و خلاقیتی که به شدت برای استاندارد های تیم نا چیز است، جریان حرکتی تیم را مجبور به استفاده از فضای کنار زمین می کند.
رافینیا با توانایی حفظ توپ در زمین حریف و وادار کردن بازیکنان کناری خود به تحرک و انجام کار های ترکیبی، موجب انجام بهترین نمایش تیم، در زمان تحت هدایت اسپالتی شد. حال با مقایسه ی ویژگی های رافینیا در کنترل نبض بازی و اداره ی جریان میانه ی میدان، با راجا ناینگولان در دیدار دیشب، ضعف کیفی بازیکن را به خوبی نمایان می کند. دور بودن از جریان بازی و ارسال پاس های بسیار ساده توسط هافبک بلژیکی، عملا موجب ده نفره بازی کردن اینتر در دیدار دیشب شده بود و البته باز هم تیم را مجبور به هجوم از کانال های کناری و ارسال سانتر بلند می کرد. چون اصلی ترین مهره ی چینش ۴-۲-۳-۱ برای ارسال پاس های خلاق، عملا از حضور در نزدیکی توپ فراری است.
در ابتدای فصل، نراتزوری با همین بازیکنان و البته نیمکت سر حال تر، موفق به کسب چندین برد پیاپی شد. تاکتیک های سرمربی هم جوابگوی تیم های قدرتمند لیگ بود و هم در اروپا، از تیمی بی تجربه، تیمی رقابتی ساخته بود.
حذف از اروپا ضربه ی بزرگی به ذهنیت اینتر وارد کرد. ذهنیتی که با بازیکنانی بدون سابقه ی حضور در لیگ قهرمانان و بازی های پر فشار، در معرض خطر بیشتری قرار دارد.
بی انگیزگی که با بی توجهی مدیریت روز به روز درحال بیشتر شدن است و لوچیانو اسپالتی با مهره های محروم و مصدوم و نا آماده ی خود و البته عدم توانایی در ایجاد انگیزه و بالا بردن راندمان کاری تیم، به شرایطی کاملا بحرانی رسیده است. شرایطی که بازیکنان تلاشی برای تغییر آن نمی کنند و مدیریت توانایی حل آن در پنجره های نقل و انتقالاتی را نداشته است. تعویض سرمربی در این شرایط قطعا یکی از گزینه های قابل تامل است. هر چند تغییر سرمربی کیفیت بازیکنان متوسط اینتر را بالا نخواهد برد. اما بی شک موجب ورود روحیه و حداقل انگیزه ای برای بازیکنان در حفظ جایگاه خودشان خواهد بود. روز های آینده برای قطع کابوس هفته های اخیر سرنوشت ساز است. شاگردان اسپالتی یا بالاخره جواب اعتماد و اعتقاد سرمربی خود را با تغییر وضعیت فعلی می دهند و یا تعداد باخت ها و هو شدن های متوالی آنقدر بالا می رود که مدیریت، مجبور به ایجاد زمینه ی تغییر در بازیکنان و شرایط فعلی تیم، به وسیله ی انتخاب سرمربی جدید خواهد کرد.

 

 

    

یک نظر